Studia: Informatyka dla 30-letniego humanisty Opcje

[Cybran]

Hej! Jestem przedstawicielem tej części społeczeństwa, która w młodości zmarnowała sobie życie, idąc na studia humanistyczne. Skończyłem je już 6 lat temu i g** mi one dały. Dlatego postanowiłem się trochę ogarnąć i zrobić zwrot o 180stopni w swoim życiu. Od października wybieram się na studia informatyczne, zaoczne na jednej z Wroclawskich prywatnych uczelni. Garść informacji:

1) przez ostatni rok powtórzyłem CAŁĄ matematykę w zakresie licealnym, jak do matury rozszerzonej + napisałem sobie matury z w-w przedmiotu; 2) powtórzyłem fizykę, jak wyżej 3) z oboma tymi przedmiotami radzę sobie bardzo dobrze, także o matematykę jestem spokojny

Moje pytanie nr 1 brzmi - czy nie umiejąc programować w ŻADNYM języku, mam szanse na tych studiach? Kiedyś sam przerobiłem Symfonię C++ (jeszcze to stare wydanie) ale było to raczej na zasadzie poznawania kodu, bawienia się nie wieczorami w domu, a nie jakieś kucie na pamięć. Co oczywiste, niewiele z tego dzisiaj pamiętam.

Moje pytanie nr 2 brzmi - czy na studiach informatycznych uczą programowania od podstaw, czy wychodzą z założenia, że przychodząc tam muszę być mastamadafaka-ciplasplas na poziomie licealnym?

Będe Wam bardzo wdzięczny za odpowiedzi. Oczywiście, to jest trochę wróżenie z fusów - jakiś gość pisze coś-tam na sieci i oczekuje, że ktos mu da receptę na życie. Nie. Chodzi mi tylko o to, czy z własnych doświadczeń możecie mi coś powiedzieć, o w-w kwestiach? Strasznie się boję, że cały ten moj plan spali na panewce na pierwszym wykładzie/ćwiczeniach - gdzie się okaże, że pomimo powtórki z matematyki/fizyki polegnę bo nic nie będę rozumiał.

Poradźcie coś, proszę (IMG:style_emoticons/default/tongue.gif)

pozdrawiam

[jerzyk308]

W ogole dla mnie ta propaganda studiowania kierunkow technicznych uprawiana przez media, wspierana przez ministerstwo poprzez wprowadzenie obowiazkowej matury z matematyki czemu bylem przeciwny jest wkurzajaca (wprowadzenie obowiazkowej matury z matematyki w ubieglym roku spowodowalo, ze po raz pierwszy od wielu lat ilosc chetnych na politechniki byla wyzsza od ilosci chetnych na uniwersytety). Moze ministerstwo niech powie w jak oplakanym stanie mamy w Polsce przemysl, wiec ciekawi mnie gdzie beda pracowac ci przyszli inzynierowie.

Polsce brakuje lekarzy i prawnikow a nie inzynierow.

Masz trochę racji, ale nie całkowicie.

1. Inżynierów w Polsce potrzeba, ale takich z dużym doświadczeniem, tu ogłoszeń jest mnóstwo. Choć politechnikę na pewno bardziej opłaca się skończyć niż psychologię czy filozofię, co do tego wątpliwości nie mam. Sam skończyłem elektrotechnikę (specjalność diagnostyka układów elektronicznych) kilka miesięcy temu i łatwo nie mam, ale myślę, że jak przejdę przez te wszystkie staże i kursy, to znajdę pracę godną trudu poświęconego przez 5 lat.

2. Odnośnie przemysłu, to jego w Polsce nie jest tak mało, tylko po prostu mniej ludzi on zatrudnia niż przed 1989 rokiem. Poprzedni system niestety przyzwyczaił ludzi do wielkich molochów zatrudniających po 10000 osób. Dziś jeśli zakłady te istnieją, to zatrudniają po 100-300 osób, ale mają za to kilka lub kilkadziesiąt razy większe moce produkcyjne. Takie czasy- dziś maszyny wszystko robią za człowieka.

3. @Cybran- 30 lat to wcale nie jest za późno na "nowy zawód". Ojciec kumpla w wieku bodaj 33 lat zaczął się uczyć angielskiego od kompletnego zera, zrobił kilka certyfikatów m.in. z Uniwersytetu Cambridge, na 2 lata wyjechał do UK, jeszcze wiem, że studia anglistyczne zaoczne skończył w Polsce, magistrem został grubo po 40-ce. Teraz ma 50 lat, pracuje w prywatnej szkole językowej, nie wiem ile zarabia, ale na nową Toyotę Rav4 i utrzymanie sporego domu mu wystarcza (IMG:style_emoticons/default/smile.gif) A kilkanaście lat temu turlał się maluchem i mieszkał w bloku na 40 m^2. Dla chcącego nic trudnego (IMG:style_emoticons/default/smile.gif)

Ten post edytował jerzyk308 4.05.2011, 12:40:03